Visualizzazione post con etichetta Sardegna. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta Sardegna. Mostra tutti i post

30 gennaio 2018

Partecipa. Scegli. Cambia

di Pino Cabras.

Ringrazio il MoVimento Cinque Stelle che mi presenta come candidato al Collegio Uninominale Sardegna 03 (potete leggere in coda l'elenco dei comuni) per l'elezione della Camera dei Deputati. 
E' stata apprezzata la mia autonomia di giudizio, che metto al servizio di una comunità che vuole cambiare profondamente la politica di questa repubblica.

Comuni inclusi
Assemini, Buggerru, Calasetta, Capoterra, Carbonia, Carloforte, Decimomannu, Dolianova, Domus de Maria, Domusnovas, Elmas, Fluminimaggiore, Giba, Gonnesa, Iglesias, Masainas, Monastir, Musei, Narcao, Nuraminis, Nuxis, Perdaxius, Piscinas, Portoscuso, Pula, San Giovanni Suergiu, San Sperate, Santadi, Sant'Anna Arresi, Sant'Antioco, Sarroch, Selargius, Serdiana, Sestu, Settimo San Pietro, Siliqua, Soleminis, Teulada, Tratalias, Ussana, Uta, Villa San Pietro, Villamassargia, Villaperuccio, Villasor, Villaspeciosa.

31 ottobre 2015

La rotta delle nostre bombe, da Cagliari alle teste dei bambini yemeniti


NOTA PRELIMINARE DI PINO CABRAS

Il sito reported.ly pubblica un'inchiesta clamorosa a partire da un recentissimo episodio che sembrava avere una dimensione appena locale: il carico-scarico di molte tonnellate di bombe a un passo dagli aerei civili dell'aeroporto di Cagliari. Ma un mega-carico di bombe non è cronaca locale, è un fatto di portata internazionale che si lega a una catena di notizie. Tuttavia - tranne, in parte, ilgiornale.it - nessuna grande testata ha voluto dedicare risorse a un qualche articolo che indagasse su questa catena, che parte da un'industria italiana e finisce negli ospedali bombardati in Yemen, passando anello dopo anello per i trattati disattesi in materia di diritti umani, la complicità dei governi, e i pericoli crescenti legati all'aumento delle tensioni militari
C'è un legame diretto fra le bombe saudite e qatariote acquistate in Italia e i milioni di sfollati yemeniti, e le loro presenti e future pressioni migratorie. Ma quando si devono coprire le cause delle migrazioni di massa, gli organi di informazione europei sono capaci perfino di rinunciare a uno scoop. Proprio la Sardegna, in questi giorni è uno dei teatri più affollati della grande esercitazione NATO Trident Juncture. Ci sarebbe molto da raccontare su questo war game, una fornace di guerra che brucia risorse immense sottratte alla vita dei popoli per esporla ai pericoli di un conflitto apocalittico (e da subito a una pressione ambientale devastante). 
Ma i grandi media non disturbano la NATO. Perché sono organi della NATO.

Ci voleva un sito in lingua inglese per ricomporre la storia delle bombe. L'abbiamo tradotto per voi, con l'aiuto delle redazioni di Megachip e di PandoraTV.
Buona lettura.

Esclusivo: L'Italia invia altre bombe RWM in Arabia Saudita

di Malachy Browne.

Utilizzando dei contenuti sociali originati da fonti della comunità di origine e il servizio di monitoraggio in diretta delle rotte aeronautiche, FlightRadar24.com, il sito reported.ly ha seguito le tracce di un carico di bombe a bordo di un Boeing 747 mentre veniva condotto da un aeroporto civile in Sardegna verso una base militare in Arabia Saudita. L'approvazione italiana della spedizione plausibilmente contravviene al trattato sul commercio delle armi.
___________________________
Giovedì 29 ottobre, diversi testimoni oculari e media locali dell'isola di Sardegna hanno fotografato decine di bombe sulla pista dell'aeroporto di Cagliari. Sorvegliate dalla polizia italiana, le bombe sono state caricate a bordo di un aereo cargo Boeing 747.
Le prove suggeriscono che le bombe siano state prodotte presso il vicino impianto di produzione di RWM Italia, società di munizioni che ha venduto migliaia di bombe all'Arabia Saudita e ad altre forze armate che bombardano lo Yemen, come rivelato da questa indagine di reported.ly dello scorso giugno. Questo reporter ha visto prove documentali delle bombe con codici di fabbricazione RWM Italia sul terreno in Yemen.


Il giornalista locale Michele Ruffi ci ha inviato il video qui sopra che mostra il velivolo e il carico. Abbiamo verificato tutto ciò in maniera indipendente abbinando foto geo-referenziate di Instagram scattate giovedì, individuando così l'aereo sulla pista.
Separatamente, il politico sardo Roberto Cotti ha twittato questa foto del carico, che ci permette di identificarlo come un carico di bombe di serie MK80, prodotte ed esportate dalla RWM Italia con contratti del valore di centinaia di milioni di dollari sin dal 2011.



L'operatore del Boeing 747 è la Silk WayAirlines, una compagnia di cargo dell'Azerbaigian. I registri di volo storici mostrano che l'aereo viaggia regolarmente tra Baku e Dubai, Francoforte, Kiev e Zhengzhou in Cina.
Ian Petchenik con FlightRadar24.com ci ha aiutato a trovare il segnale dell'aereo sulla pista in Sardegna per tracciare poi il modo in cui è partito giovedì sera per l'Arabia Saudita (la destinazione non era registrata a quel momento).


Dopo aver perso traccia dell'aereo mentre sorvolava l'Egitto, lo abbiamo captato di nuovo mentre attraversava il Mar Rosso e cominciava a scendere verso Gedda. In un cambio di rotta dell'ultimo minuto, l'aereo è stato dirottato verso Taif, un aeroporto regionale che è anche una base militare delle forze armate del Regno saudita. Il transponder sembra essere stato spento, una volta raggiunta Taif, ma i dati di volo confermano che è partito da lì venerdì mattina, 30 ottobre.



Un 'volo commerciale regolare'
Infuriato per la spedizione avvenuta da un aeroporto civile, il politico sardo Mauro Pili riferisce di aver chiesto all'Ente Nazionale dell'Aviazione Civile (ENAC) se l'aereo cargo fosse stato autorizzato a caricare armi. L'ENAC ha rilasciato una dichiarazione, pubblicata dall'agenzia di stampa Ansa, sul fatto che l'aereo fosse "regolarmente autorizzato" come "un volo commerciale regolare". Pili ha anche pubblicato la prova video sul cargo in fase di caricamento.



La dichiarazione dell'ENAC:
“In merito alle notizie apparse oggi su alcune agenzie di stampa relativamente ad un volo operato dall’aeroporto di Cagliari con a bordo materiale bellico, [...] si trattava di un volo di natura commerciale regolarmente autorizzato nel contesto delle previsioni normative internazionali tecniche che disciplinano il trasporto di tali materiali”.

Questa affermazione suggerisce che il carico sia stato autorizzato dal Ministero della Difesa o dal Ministero degli esteri. Con l'aiuto dei nostri contatti italiani, chiediamo ai ministeri se sia questo il caso, e se necessario, presenteremo un'interrogazione parlamentare per scoprirlo.

[AGGIORNAMENTO: Una serie di interrogazioni parlamentari è stata presentata durante la seduta di venerdì 30 ottobre.]

Anche se non possiamo dire con assoluta certezza che queste bombe siano state scaricate all'aeroporto di Taif per l'utilizzo da parte delle forze armate saudite, è molto probabile che lo siano state per davvero dato il conflitto in corso e dato il commercio che è stato dimostrato tra RWM Italia e l'Arabia Saudita. A luglio, l'esperto italiano di armamenti Giorgio Beretta aveva scoperto ancora un altro carico di bombe verso l'Arabia Saudita.



Quest'ultima prova suggerisce una maggiore urgenza nel fornire le bombe ai sauditi: in un precedente contratto con gli Emirati Arabi Uniti, le bombe furono spedite via mare attraverso il porto di Gedda.
Insieme, queste prove suggeriscono fortemente che il governo italiano continui a concedere licenze per l'esportazione di armi a forze che stanno bombardando lo Yemen con conseguenze orrende. Almeno tre spedizioni sono state fatte da quando è iniziato questo conflitto sanguinario.
Dopo migliaia di morti civili, milioni di sfollati e la metà della popolazione che affronta la scarsità di cibo, la società yemenita è quasi totalmente crollata. Sono state documentate eclatanti violazioni dei diritti umani sia da parte sia della coalizione a guida saudita sia delle milizie Houthi che combattono per mantenere il controllo (vedi la nostra "StoryMap" più sotto). Compreso il recente bombardamento di un ospedale di MSF nella città settentrionale di Saada.



Denaro sporco, questioni giuridiche
Molti fondi pensione europei e americani, compresi i fondi statali, si sono avvantaggiati dei ricavi da miliardi di dollari della RWM Italia e della sua società capogruppo tedesca, la Rheinmetall Defence AG. Ma si tratta di denaro sporco. Gli Stati membri dell'UE sono vincolati da criteri specifici sulle esportazioni di armi, come spiegato in precedenza per reported.ly da Patrick Wilcken, Ricercatore di Amnesty International sul controllo degli armamenti, il commercio dei materiali di sicurezza e diritti umani:

Ai sensi del Trattato sul commercio delle armi e della Posizione Comune dell'UE sul controllo delle esportazioni di armamenti, l'Italia deve intraprendere una rigorosa valutazione del rischio caso per caso di ogni proposta di trasferimento di armi per determinare se vi sia un notevole rischio che le armi possano essere usate dal destinatario per commettere o facilitare gravi violazioni del diritto internazionale in materia di diritti umani. Se c'è un rischio sostanziale, l'Italia deve negare la licenza di esportazione. [corsivo di reported.ly]

Questa ultima spedizione di armi arriva proprio nel giorno in cui il blogger saudita incarcerato, Raif Badawi, è stato insignito del massimo premio dell'Unione Europea sui diritti umani. L'Unione europea farebbe bene a esaminare la legalità di queste spedizioni e sanzionare l'Italia qualora si dimostri che siano illegali.

Ecco come il tuo fondo pensione si avvantaggia dei bombardamenti in Yemen
La nostra precedente indagine sulle bombe della RWM Italia trasportate verso gli Emirati e ritrovate in Yemen


Fonte
Il pezzo prosegue con una collezione di documenti a sostegno dell'analisi tecnica del volo in questione e altri materiali di approfondimento.



Tratto da: http://megachip.globalist.it/Secure/Detail_News_Display?ID=124554&typeb=0.

13 novembre 2014

Gas sovrano e nuove terre di conquista

di Giandomenico Mele


NOTA PRELIMINARE DI PINO CABRAS
da Megachip.
Sardegna hub del gas su input del Qatar? La cosa fa accapponare la pelle. L'articolo di Giandomenico Mele che qui vi presentiamo descrive uno scenario che va oltre la vicenda locale.
Gli USA stanno facendo ogni pressione possibile per spingere l'Europa ad abbandonare le soluzioni sul gas tecnicamente e geograficamente sensate (che implicano un rapporto sinergico e pacifico con la Russia) per sostituirle entro sei-sette anni con una collezione ardita di approvvigionamenti basati su una rete-monstre di rigassificatori per accogliere le navi gasiere dagli USA (shale-gas) e dal Qatar, nonché su una massiccia campagna di nuove trivellazioni in mezza Europa.

La Sardegna in questo quadro sostituirebbe funzionalmente l'Ucraina quale snodo europeo in uno scenario da Guerra Fredda o peggio. Immaginarsi l'impatto. Il Qatar è quel paese che ha investito - a botte di miliardi di dollari - nella destabilizzazione e nella distruzione degli Stati di mezzo Mediterraneo e dintorni. Per loro, devastare una comunità travolgendola con il denaro è un modo di fare business. In uno scenario di guerra, va aggiunto, ciò che gli ingegneri chiamano costruzione i generali lo chiamano bersaglio. Tìmeo Dànaos et dona ferentes. (p.c.)

Qatar e Sardegna. Costa Smeralda e Mater Olbia. Ora anche Glencore e il futuro di Alcoa. Ma nella prospettiva della rivoluzione energetica dell'Isola, potenzialmente e strategicamente il più grande hub del Mediterraneo, è spuntato anche il Gnl (gas naturale liquefatto). La più grande risorsa del Qatar, la madre di tutti i guadagni, i cui proventi in trilioni di dollari vengono reinvestiti attraverso il Fondo Sovrano (Qatar Investment Authority) in tutto il globo.
Cosa unisce la Sardegna al Qatar sul piano degli investimenti energetici? Un articolo della rivista Internazionale, in un approfondito reportage dei giornalisti Francesco Longo e Gabriele Masini, lo chiarisce. Estrapoliamo un passaggio del servizio da Doha. "Dando le spalle alla vetrata, appoggiata alla scrivania, Chatura Poojari - responsabile di Business planning & controls di RasGas - appunta la parola Sardegna sul suo taccuino".
Un virgolettato della Poojari chiarisce meglio l'interesse per l'Isola. "Entro la fine dell'anno il ministero dello Sviluppo economico dovrebbe mettere a punto un piano strategico per lo sfruttamento del Gnl in Italia e nell'attesa di regole gli operatori si stanno già muovendo - spiega la Poojari -.
In più, la Sardegna, unica regione non metanizzata d'Italia, dopo aver abbandonato il progetto Galsi di costruzione di un gasdotto dall'Algeria, sta cercando di ottenere dal governo centrale il supporto per costruire uno o più terminali di Gnl per alimentare le reti già costruite ma che sono in gran parte inutilizzate".
Ecco il nuovo progetto di business. Dopo il turismo e la sanità, ora si passa al versante energetico.

Il futuro dell'Isola: tra i piani del Qatar sul Gnl e lo shale gas con il progetto Endesa
"Metodi all'avanguardia, come l'acquisto di metano compresso. Pensiamo per esempio al gas americano (shale gas), una novità del settore". Le parole dell'assessore regionale alla Programmazione, Raffaele Paci, svelavano possibili strategie della Sardegna sul fronte energetico. Ma a parte le parole del presidente Pigliaru, di Maria Grazia Piras, assessore all'Industria e dello stesso Paci, c'è la logica a dire che la Regione potrebbe puntare dritta su un rigassificatore. Il Qatar lo sa e sta studiando la situazione.
Sono 29 gli stati al mondo che importano metano liquefatto e 26 di questi comprano dal Qatar. Un terzo di tutto il Gnl scambiato nel mondo viene da qui. Una leadership che dura dal 2006. Il Qatar ha circa 25mila miliardi di metri cubi di riserve di gas, pari a 360 anni di consumi italiani. Il triplo delle riserve degli Stati Uniti, con tutta la loro rivoluzione del gas di scisto (shale gas). Ma il gas naturale liquefatto va stoccato e uno o due impianti in Sardegna sarebbero ideali per le rotte del Gnl del Qatar che raggiungono il Nord Europa, in primo luogo la Norvegia.
Per questo, in attesa del Piano di sfruttamento del Gnl in Italia in fase di predisposizione dal ministero dello Sviluppo economico, il Qatar si prepara a sbarcare nell'Isola anche con il suo business principe: il gas.

Lo shale gas dal Golfo del Messico
Poi c'è lo shale gas. In ballo ci sono i progetti di due impianti, a Gioia Tauro e a Gela. Il primo segue i destini del gruppo Sorgenia (di proprietà della Cir, holding che controlla anche il gruppo Espresso). Il secondo vede in campo l'Enel, che però segue anche altre strade. In ballo c'è un miliardo di metri cubi di shale gas che, tramite la controllata spagnola Endesa, arriverà in Italia a partire dal 2019, spedito a bordo di navi dalle coste del Golfo del Messico. Da lì gli Stati Uniti inviano "l'oro nero" del futuro.
Una fornitura che servirà ad alimentare le centrali dell'Enel ma non solo: il contratto infatti non prevede alcun limite di destinazione, per cui può essere venduto ad altri soggetti acquirenti in relazione alle condizioni di mercato. Ma per fare questo servono nuove infrastrutture. E la Sardegna, chiaramente, per la sua posizione geografica al centro del Mediterraneo, diventerebbe un hub prezioso.

Shale gas e Gnl, il contratto Endesa e il "take or pay"
Passiamo agli scenari futuri, quelli che hanno portato la Regione a considerare poco conveniente il progetto Galsi. Enel ha recentemente concluso un accordo per la fornitura ventennale (prorogabile per altri dieci anni) di shale gas con la compagnia americana Cheniere Energy.
Il contratto è stato firmato dalla controllata Endesa, che aveva già siglato un accordo simile per portare il gas in Spagna. Il metano potrebbe anticipare lo sbarco in Italia al 2018, quando sarà terminata la costruzione del rigassificatore di Corpus Christi sul Golfo del Messico.
Quali sarebbero i vantaggi di questa operazione rispetto al gasdotto Galsi, con l'ipotesi della costruzione di un rigassificatore di "ingresso" in Sardegna? Il prezzo del gas è più basso rispetto al mercato europeo e ha una clausola di "take or pay" che pesa solo sul 50% della fornitura. Ma gli stessi vantaggi arriverebbero dal Gnl, con la possibilità di avere due impianti in Sardegna e tenendo presente che l'unico gas liquido che arriva in Italia è quello qatarino scaricato a Rovigo, il più economico sulla piazza europea.
Il "take or pay" è una clausola inclusa nei contratti di acquisto di gas naturale, in base alla quale l'acquirente è tenuto a corrispondere comunque, interamente o parzialmente, il prezzo di una quantità minima di gas prevista dal contratto, anche nell'eventualità che non ritiri tale gas. Una clausola evidentemente poco conveniente per la Sardegna, che registra consumi elettrici in picchiata, anche e soprattutto in virtù della chiusura di molte imprese energivore. Ora è chiaro che il peso di una simile clausola solo sulla metà della fornitura sarebbe estremamente vantaggioso rispetto ai contratti stabiliti dal progetto Galsi.

Sardegna unica regione italiana senza metano
Mentre il problema del gap energetico che stritola la competitività dell'Italia a livello europeo e mondiale resta in cima all'agenda del governo Renzi, la Regione quindi studia le alternative al progetto Galsi.
Sempre puntando su un grande impianto di rigassificazione del metano liquefatto (Gnl) trasportato con navi, si intendono sfruttare alcuni elementi progettuali e reti infrastrutturali pensati per il gasdotto italo-algerino, sia nella rete di distribuzione interna che nelle condutture che dovrebbero attraversare l'Isola per creare un bacino di scambio del gas con la Penisola.
D'altronde le alternative scarseggiano e i progetti di potenziamento della produzione elettrica nell'Isola sono fermi al palo. Parliamo dell'idea della conversione a "carbone pulito" delle centrali a olio combustibile di Fiumesanto (E. On) e Ottana (Ottana Energia del gruppo Clivati): quest'ultima avrebbe dovuto sviluppare il progetto di "turbogas" proprio con l'eventuale metanizzazione della Sardegna. Ora sarà un advisor ad indicare alla Regione il percorso da seguire: anche se dal Qatar fino all'America, passando per gli Urali, tutte le strade sembrano portare al rigassificatore.

(12 novembre 2014)
Link articolo


25 settembre 2014

Confermata la solita rotta: quella per l'altrove

di Michela Murgia.



Ne ha scritto la stampa italiana, ne hanno scritto il Guardian e Le Monde, ma noi che continuiamo a leggere restiamo ancora senza parole: il sindaco di Elmas Valter Piscedda paga il viaggio di sola andata ai giovani disoccupati che se ne vogliono andare. Sembra una barzelletta, invece è la realtà della classe politica sarda nel 2014.

Eppure io me lo ricordo cosa scriveva Valter Piscedda, il sindaco di Elmas, nel suo sito istituzionale da candidato PD alle elezioni regionali:
"Il pensiero va anche ai più giovani: pensiamo a quei ragazzi che nonostante i loro studi non vedono prospettive. Questa situazione non è più sostenibile. Ecco perché ho deciso di candidarmi, è necessario invertire la rotta. Con Francesco Pigliaru presidente possiamo fare in modo che questa Sardegna riparta con rinnovata speranza."
Quell' “Invertire la rotta” suona oggi ironico, visto che la rotta suggerita da Valter Piscedda ai giovani di Elmas è quella che li porta fuori dalla Sardegna con un biglietto di sola andata e dita incrociate per un lieto futuro da emigrati. Chi ha votato Francesco Pigliaru presidente e Valter Piscedda come suo consigliere regionale forse non aveva capito che la Sardegna che aspettava di “ripartire con rinnovata speranza” lo avrebbe poi fatto con un bando che le regalava un viaggio di sola andata per emigrare.

Il gesto del sindaco di Elmas significa solo una cosa: “Andatevene: qui non c'è speranza, non solo perché non c'è lavoro, ma anche perché chi vi governa, cioè io nel paese e la mia maggioranza in regione, non ha la minima idea di come cambiare le vostre condizioni.

Un atto di resa politica avvilente e offensivo che fa venire voglia di chiedere a Valter Piscedda e al Partito Democratico sardo: ma se non avevi idea di come provare a risolvere il problema della disoccupazione, perché diamine ti sei candidato sindaco? Se la tua giunta non ha alcuna risposta da dare ai giovani disoccupati, perché diamine vi siete fatti eleggere al governo della Sardegna? Se il tuo partito non sa come dare ai sardi risposte diverse da quelle dell'emigrazione, della militarizzazione e dei tagli ai finanziamenti per la ripresa, perché avete promesso alle persone che avreste risolto la situazione? Se queste sono le vostre risposte, dimettetevi. Non siete stati eletti per mandare via i sardi dall'isola mentre i militari e gli imprenditori dalla trivella facile si preparano a sbarcarci con la benedizione del decreto SbloccaItalia voluto dal vostro governo.

Queste le domande.
Per le risposte leggete cosa ha scritto Matteo Bellu Ticca sul sito di Sardegna Possibile. Sono troppe le cose che di questa giunta non tornano ed è tempo di cominciare a mostrare che qualcosa di diverso, a volerlo davvero, lo si sarebbe potuto fare.


28 giugno 2014

Colpo di spugna per gli inquinatori militari


EDITORIALE DALL'UTILITARIA. Un mio commento sul decreto 91/2014 del governo Renzi, che trasforma i poligoni in aree industriali e compromette le bonifiche dei siti contaminati. Una sorta di "amnistia ambientale", la più grave d'Europa.

Fonte: http://www.pandoratv.it/?p=1325.



10 marzo 2014

Manifestu pro una Europa Noa


Pubricamus inoe in sardu su “Manifestu pro s'Europa Noa”, unu documentu iscritu dae unu grupu de traballu de ALTERNATIVA (laboratoriu politicu fundau dae Giulietto Chiesa) e apertu a su contributu de intelletuales bennius de esperientzias politicas e parabulas professionales diferentes. Custu Manifestu est istau presentau su 17 lampadas 2013 in Bruxelles a su Parlamentu Europeu, durante unu atobiu internatzionale promoviu dae grupus politicus diferentes, comente primu passu pro una Europa noa contras de s'Europa de sa troika. A dies at a essere pubricau in sardu fintzas in: www.manifestonuovaeuropa.it.


S'iscenariu
Unu club planetariu cund'unu sulidu totalitariu est destruende s'Europa de is populus, sa vida nostra, sa democratzia nostra, sa libertade nostra.
Su tempus benidore nostru est in perigulu.
A pagu a pagu, chentza nos si nde rendere contu, nos ant cunsignau a is manus de una oligarchia chentza patria e chentza anima, mantesa a paris solu dae su dilliriu de onnipotentzia chi benit dae su possessu de su dinare infiniu chi creat issa.
Is chi nos han giutu a custu isperrumu sunt is tzeraccus de is “meres universales”: is meres chi istant a su cabu urtimu de is atziones de is bancas, fundus e corporations internatzionales, pessones chi nissunu de nois connoschet, chi nemus ha votau mai, ma chi si faent a mere de is vidas nostras. Issus, sustentaus dae parlamentus elegidus cunforma a sa lè, ma pro sa veridade seperaus dae gente prus in artu, ant cunsignau su podere politicu e economicu – chi unu tempus fiat a manus de is Istadus – a istruturas chi no ant ligitimatzione democratica peruna.
Custas istruturas sunt is impalcaduras de unu ordine mundiale nou: sunt giai andaus ainnantis a ddu fraigare. Est una ipotesi eversiva e autoritaria chi pagu gente in totu, giai ricca chentza mesura, bolet ponnere asupra de gente meda giai impoverida. Est unu disignu chi no est solu criminale, ma est totu tortu, essende chi est fundau asupra de s'illusione de sa creschida infinida, e duncas est destinau a produire cufusione e gherras, sicomente denegat ca est finida s'edade de s'abbundantzia.
Custu club planetariu totalitariu, sicomente ischit chi sa protesta e sa rebellione populare sunt creschende, s'est apparitzende a dda ismurrare. Ischit cantu est precariu s'ingannu chi at imperau pro usurpare su podere; ischit chi cussas chi tzerriat lès economicas e monetarias sunt una tramperia globale; ischit chi su dinare virtuale chi impreat pro nos dominare, est destinau a finire in chisina e cinisu.
Pro custa resone, is oligarcas sunt chirchende de faere urruere su chi abbarrat de is istitutziones democraticas, tzacant lès noas e mudificas costitutzionales usurpadoras, e in su mentres s'apparitzant a allonghiare is manus asupra de is richesas materiales e immateriales galu isgaitzas: territorius, abba, cosa de papare, istabilimentus, risparmius, istoria, monumentus, museus, parcus naturales, “risorsas umanas”.
S'ant a comporare totu a istracu baratu, privatizende, si podent, puru s'aera chi suspiramus, gratzias a su muntone mannu de dinare virtuale, mudau in depidu, chi sunt criende dae su nudda a totu andare.
Nois bolimus chi ind'una Costitutzione Europea noa e bera bi siat iscritu mannu e craru chi is populus tenent deretu de si ponnere contras chie si siat chi chirchet de bortulare s'ordine costitutzionale. In cada natzione e in s'Unione.
Si no ddus frimamus, a sa fine ant abbarrare popolatziones intregas – duncas nois – lassadas a sa miseria, a s'ignorantzia e a sa ischiavidade, chentza benes e chentza deretus, e duncas chentza unu tempus ainnantis insoro.
Apustis de sa tragedia de is gregus est sighende su collassu de is portughesus, de is cipriotas, de is italianus. Ma sa lista de is chi ispetant s'allonghiat a sa Francia, a su Belgiu, a sa matessi Germania, chi abbarrat a istentargia solu gratzias a is capitales chi si fuint dae is zonas abbarradas prus mortas che bivas pro mores de un'austeridade bestiale, chi cunfiscat chentza criteriu.
Custu est su retratu de su chi est abbarrau de su progetu europeu de paghe, integratzione, unidade e beneistare.
Cussu progetu est istau dae prima frimau e apustis tortigiau fintas a no ddu podere prus connoschere. Fiat s'idea de fravicare una identidade noa, supranatzionale e europea, chentza ricurrere a sa conchista, a sa violentzia e a sa gherra, ma cun sa partecipatzione cun is matessi deretus e doveres de totu is sotzius, mannus e minores. Fiat sa naschida de unu protagonista nou de paghe, cooperatzione e segurantzia, capatzu de s'incarrigare una tarea in manera autonoma e no a moda de tzeracu de sa politica e de is interessus de ateras potentzias.
Unu obietivu che a custu podiat otennere, assora, solu si si poniat s'Europa cantepare a s'Unione Sovietica e a is Istadus Unius. Non pro cumpetere cun issus, ma pro faere a pare in d'unu raportu geopoliticu.
Custu disignu est istau iscantzellau.  In su mentres chi si gherrat pro cumandare asupra de is aterus, s'Europa est istada pinnigada dae s'egemonia politica, militare, economica e culturale de is Istadus Unius.
Su dominiu de su dollaru comente moneda-potentzia, dae prima at permitidu a issus de binchere deabberu s'Europa e de la prendere a sa dutrina militare de sa NATO. Apustis, una borta chi est istada binta pro sempere s'Unione Sovietica e custa est urruta a sciarrocu, custu dominiu dd'a permitiu de imponnere puru a su restu de su mundu siat su capitalismu finantziariu e speculativu dedicau a su “servitziu moneteri” de Wall Street e de sa City de Londra, siat sa mudantzia de sa NATO dae alleantzia de difesa a alleantzia de afracada, aprontada pro atziones in is “triatus de gherra” a tesu dae is cunfines de s'Alleantzia. Is medius imperaus dae su 1990 a su tempus chi benit ifatu in Europa non sunt istaus efetus a banda de isseberus “faddius” chi ant produiu sa crisi sociale e economica de is populus europeus. Issus, intamas, fiant is pilastrus de cussu progetu, chi est su de s'apartheid globale de sa Troika. A s'Europa est istada imposta sa globalizatzione, e is leaders europeus l'an atzetada a branculimbesse e si nde sunt apoderaus.
Is regulas USA sunt istadas esportadas paris cun sa deregulation, is privatizatziones, s'atacu a s'Istadu, su de ponnere a Deus is mercaus, su mudamentu de is tratantzias umanas e finamentas de sa politica in mertze. Su podere politicu s'ind est moviu a is manus de sa finantzia internatzionalizada.
Et fintzas su de allargare tropu in presses s'Unione Europea a 28 istadus, cumpresus agiumai totus is chi fiant satelites de su Patu de Varsavia e fintzas puru de is tres repubricas ex sovieticas balticas, est istau pretzediu difatis totinduna dae s'intrada insoro in sa NATO. Aici s'est garantiu chi is Istadus Unius apan cuntrollau, in manera dereta o non dereta, is protzedimentus de integratzione europea chi sunt sighius apustis. S'est chirchau e si chircat, totu currende, de tzacare a intru de s'intessidura sotziale e economica europea, e a intro de sa matessi cultura sua, pseudo-valores e istereotipus de una american way of life falsa.
Su fatu chi est creschende sempere de prus su controllu e de sa cuncentratzione in s'industra de sa comunicatzione e de s'informatzione pro unu muntone de gente, chi arribat a su puntu de su creschimentu ispantosu e ispainau uvesisiat de is social networks (chi, comente ischint totus, sunt asuta de su controllu politico deretu de is Istadus Unius), a produiu una mudantzia autentica de is populus europeus, cun totu chi is currentes prus fundudas de s'istoria europea an dau a bidere pro chine si fiat iscretiu abilidades de difesa contras de s'infrusada ideologica finantziaria e culturale.

S'iscopiu de sa crisi, chi s'est averiguau propiu in su tzentru de su podere imperiale (et duncas signu chi b'at una maladia mala meda aintro de issu, chi s'est cumbinada cun sa mancantzia semper prus manna de is risorsas iscaitzas e cun s'aprontada de aterus gigantes chi no istant prus a su sestu de is “meres universales”) at isvelau cantu fiat de pagu aguantu su progetu insoro.
S'imponnet in manera pratica, cun apretu, su bisongiu de ddus firmare. Prima de totu po ite ca issus sunt is chi produint sa povertade e sa gherra. Milliones de europeus, comomai de cada classe sotziale, foras de is pagus pagaus pro faere sa parte de is tzeracus e de is canes de istergiu (et in mesu de custus, bi sunt is cuntrollores prus in bista de s'informatzione-comunicatzione) sunt in chirca de una alternativa a sa cunditzione sotziale insoro, chi est semper prus mala a dda sustennere.
Sunt creschende is pensamentus e is dudas, sa memula de unu perigulu chi est po arribbare.
Est giai de totus su pensamentu chi sa generatzione chi benit at a essere sa prima – dae sa segunda gherra mundiale fintzas a oe – chi at a bivere peius de is babus. E prusaprestu est galu meda su caminu de faere, pro unu muntone de gente, primas de arribare a cumprendere chi non si sunt gioghende solu su livellu de vida insoro. Est in giogu difatis sa matessi vida insoro e sa de is figius insoro. Sa chi est in giogu est sa matessi sorte de su genere umanu, ca su “chelu” de su podere bolet isterrere a craru s'isdorrobatoriu a dannu de is sete milliardus de pessones chi apopulant su praneta. E non dd'at a podere prus faere chentza tennere castigu, comente at fatu in is ultimus tres seculus, ca incue sunt naschende – antzis sunt giai naschius – protagonistas capatzus de si difendere e de si furriare contras.
Po deghinas de milliones de europeus arribat duncas sa tarea de rebusare unu presumiu ordine mundiale nou chi si presentat a is beras comente unu feudalesimu nou, inue una parte tropu minore de su genere umanu at a tennere su deretu de vida e de morte asupra de totus e inue a is populus at abarrare comente bia sola in bessida su istare suta de su cumandu angenu.
Sa democratzia liberale est giai istada ferta chentza remediu e fiat, paris cun is deretus umanus, s'unicu valore, diferente dae su podere e su dinare, abarrau comente baluardu de sa presumida “tzivilidade otzidentale”.
Est benniu su tempus de firmare is martinicas chi ant pigau possessu de sa cabina de s'aeroplanu-mundu. E de bogare dae cussas manus, prima de totu, is tastus de sa gherra. Mancunu sordau europeu at a debere prus pigare parte a perunu conflitu aforas de is cunfines de s'Unione, prus pagu puru cando si pongat sa maschera de una missione umanitaria e de paghe. Est pretzisu de cumentzare a definire is printzipius e is valores chi siant addatus a sa transitzione dae una organizatzione politica, economica e sotziale chi non si podet sustennere – e destinada a morrere in mesu de malas tremiduras – a una sotziedade sustenibile, in paghe cun sa Natura, cun s'ecosistema. Una tzivilidade de sa cunviventzia, chi portet a su progressu “cun su passu de s'Omine”, duncas democratica. Custas sunt is cunditziones pro nos si podere sarvare.

Printzipius generales pro unu Renaschimentu europeu.
S'Europa Noa chi bolimus depet essere liberada dae is impedimentus ideologicus neo-conservadores, mascheraus medas bias comente limbas e proceduras burocraticas chi non si faent cumprendere dae s'imprus, e chi baticollant is populus in su mentras chi creschent is divisiones de un Istadu a s'ateru. Unu de custus impedimentus est diventau sa moneda cumuna aici coment'est oe.
S'euro, moneda privada, imprentada de bancas privadas pro is bancas privadas, est unu problema pro totus, siat pro is “fortes” siat pro is “debiles”.
Si imponet duncas unu sistema moneteri comunu nou, cuncordau, chi aprontet una autonomia prus manna pro sa politica finantziaria de is Istadus mermus e chi torret a is parlamentus natzionales is detzisiones fundamentales de sa chistione. Solu istende a custas bases noas, s'at a podere torrare a chistionare de tramudare in manera graduale, democratica e cumpartetzipada sa soberania a unu parlamentu europeu chi siat abberu rapresentativu e dotau de poderes chi tengant effetu.
S'Europa Noa chi bolimus non podet atzetare is livellus de oe de disparidade economica e sotziale intra is populus europeus e aintro de cada Istadu. Bisongiat chi s'Europa decraret “illegale” sa povertade. Bisongiat chi su pensamentu primu e printzipale de is guvernus europeus e de su guvernu europeu benidore siat de assegurare s'ocupatzione prena e sa dignidade de una paga giusta.
Bisongiat, est a ischire, a lassare istare luego cada politica de austeridade e faere in manera chi si torret chentza cufusione a un'Europa sotziale. Custu rechedet e presuponet de rebusare is Trataus Europeus chi bi sunt oe e de ponnere in caminu una fase costituente noa.
S'Europa Noa si depet fundare asupra de su reconnoschimentu prenu (cun totu is cunseguentzias chi nde dipendent) chi si chistionet de una unione de “diferentes”.  No est solu pro mores de istoria, limba, traditziones, ordinamentus giuridicus, organizatzione politica, ma fintzas e mescamente pro mores de is livellus de vida, de organizatzione sotziale, de efitzentzia. Custu bolet narrere chi, mancari si depant aprontare normas comunas, bonas pro totus e dae totus atzetadas, si aparitzent mecanicas de cumpensatzione pro faere torrare s'echilibriu e minimare is diferentzias in tempus segurus.

Una Europa Noa non podet che essere una Europa solidale.
Una Europa Noa depet essere democratica. Non podet essere democratica si no at a essere capatza de dare valore a is diversidades chi dda distinghent. No at a podere dare valore a custas diversidades si sa federatzione at a pigare formas tzentralistas chirdinas.
Una Europa Noa non podet essere democratica e solidale aintro e praticare aforas is regulas de sa globalizatzione imperiale.
Una Europa Noa non podet essere democratica e solidale, aintro e aforas, si no refudat sa gherra e is formas de impositzione e abusus contras is partners de acurtzu e de atesu. Is printzipius europeus podent e depent essere difendius e ispainaus, ma non podent e nen depent essere imponnius dae foras.

Propostas craras (de cumbata) pro su cambiamentu
Nos abigiamus ca calincuna de custas propostas agatat galu pagus iscumbatus in sa voluntade de is guvernus, e fintzas in sa cussentzia de is popolatziones. Non ca non siant bonas e giustas, ma ca est istada detzididora sa fortza trassera de chie tenet in manus su podere.
Nois semus cumbintus, mancumale, chi a furriu de issas si potzat pesare unu movimentu de opinione e de alleantzias politicas, sotziales, produtivas chi las mudet in propostas chi si potzant atuare in cantu cumpartidas largamente. De issas difatis b'at bisongiu pro cada progetu de una Europa noa et, chentza de issas, no at a essere possibile de faere fronte a sa transitzione in diretzione de una sotziedade noa. Ma issas s'ant a podere cumprendere, aintro de pagu tempus, pro mores ca sa crisi sistemica est andende prus in presses in USA, Europa, Giappone e ca b'at is primus signus chi sa Cina andat prus abellu de prima.
B'at duncas bisongiu de pigare in presses is medius pro cambiare caminu. Cadaunu de issus est unu istrumentu de non faere de mancu pro incaminare una transitzione netzessaria.
Pro minimare su depidu, siat pubricu siat privadu, b'at bisongiu – est a ddu narrere chentza refrenu – de cambiare de su totu is regulas finantziarias. S'austerity non solu no leat a minimare su depidu, ma ddu peiorat in su mentres chi creat recessione e minimat s'ocupatzione. Is interventus pubricus depent imponnere cuntrollus supra is movimentus de capitale. Tassus de interessu bassus depent faere minimare s'ispesa pro interessus, faende aici reduire is deficit pubricus. Si podet segare su valore reale de su depidu solu tramudende risorsas dae is credidores a is depidores, chentza imponnere de segare galu dae s'ispesa pubrica, nen chirchende intradas fiscales prus mannas chi finint pro ferrere solu chie ddas pagat giai e non chie ddas fuit, comente is corporations mannas internatzionales.
S'alternativa est sa de sacrificare sa vida de chentinas de milliones de pessones o sa de sacrificare unu pagu is ispeculadores e is chi vivent de rendida.
Ddu repetimus: custu importat chi si denuntzient is trataus de Maastricht e de Lisbona, chi costituint is bases de s'infrusada finantziaria contras de is populus europeus.
Si depet protzedere a sa natzionalizatzione de totus is bancas tzentrales de is Istadus mermus e a su matessi tempus a unu cambiamentu cumpretu de su ruolu e de s'istrutura de sa Banca Tzentrale Europea. Is Istadus de sa zona euro (et cussus chi ant a addirire a issa in casu chi abarret galu istentargia), depent essere is meres unicus de sa Banca Tzentrale Europea de su tempus benidore.
Custu mediu s'at a depere acumpangiare a sa natzionalizatzione de totus is bancas natzionales mannas, tramudende parte de is funtziones insoro a su sistema de su creditu cooperativu e populare a sigunda de is diferentes formas istoricas chi custu at tentu in su tempus colau in is Istadus diferentes, o faendeddu intrare inue, pro mores de resones istoricas, no dd'aiant galu creadu. Sa'andala de sighire est custa pro torrare a is guvernus e is “ministerius de su Tesoru” insoro su controllu de is Bancas Tzentrales Natzionales e de sa Banca Tzentrale Europea, comente a narrere sa soberania de sa moneda.
In mesu de is primas chistiones de bogare a craru, in fatze a is opiniones pubricas europeas, b'at sa cunditzione de su depidu, chi est a dda decrarare – ca est ladinu – comente cosa impossibile de pagare pro resones istruturales. Custu est a lu faere pro mesu de unu audit chi at a depere fornire, in pagu tempus, unu cuadru atendibile e controllau de su depidu amuntonau, europeu, de comente est cumpostu, de is depidus suberanus de cada Istadu, siat chi siat mermu de sa zona euro siat chi nde siat aforas, identifichende siat s'istrutura de is depidus siat s'identidade de is credidores mannus internatzionales.
Is depidus suberanus ant a depere mudare sempere prus in s'amortamentu e essere torra assuspius pro mesu de una pagamenta supra is transatziones finantziarias de cale si siat natura, chi non siat prus minore de su 0,1% de s'assumadura. Una Tobin Tax berdadera, e is balangius suus depent essere inditziaus issus puru a s'isvilupu de is impresas, a su sanamentu sotziale e ambientale, a su finantziamentu de s'iscola e de s'iscientzia. Si proponet de istituire unu fundu europeu spetziale a tassu agevolau pro su creditu a is Impresas Minores e Medias.
Is collocatziones noas de is emissiones de obrigatziones suberanas de s'eurozona ant a essere sighidas deretamente dae su Tesoru de is Istadus interessaus, chentza peruna mediatzione privada de is bancas, e riservadas pro is tzitadinus de s'Istadu emitente e is tizitadinus europeus chi sunt residentes igue.
Is emissiones sunt de essere vinculadas prima de totu a destinatziones sotziales, a s'educatzione e a sa chirca iscientifica, a sa salude pubrica, a s'amparu e sa bonifica de s'ambiente, a is energias rennoabiles, a sa valorizatzione de is terrinus e de is produtziones agriculas.
Is obrigatziones suberanas noas de s'eurozona ant a essere nominativas, e no ant a essere de negotziare, nen de podere bendere, ma de podere tramudare solu pro bia de eredade, cun iscadentzia minima de 5 annus e non prus longa de 10 annus, a unu tassu de referentzia chi non siat a prus de su dopiu de su chi pratichet sa Banca Tzentrale Europea reformada.
Non s'at a podere faere de mancu de medius graes de reforma de sa finantzia europea e internatzionale (s'Europa s'at a depere movere a livellu mondiale comente protagonista suberanu). A intra de custas, b'at bisongiu de su separongiu de is bancas de afares dae is bancas de depositus e risparmiu. Is Borsas ant a essere su campu de atzione solu de is bancas de afares e de investidores istitutzionales de diferente genia. Est proibiu de intrare in is Borsas a is bancas de depositu e risparmiu. Est proibiu de intrare in is Borsas a is fundus ispeculativus, cale si siat su lumene insoro.
Si depet torrare comente a innantis, cun lè aposita, su cuntzetu de sa funtzione soziale de su creditu, cosa chi est unu printzipiu giuridicu e politicu.
Is impresas internatzionales de rating sunt de disterrare dae s'Europa: s'ata a impedumare aici de ghiare s'ispeculatzione a livellu internatzionale. Ant a depere essere postas foras de sa lè e pessighidas totus is atividades off shore: in cussa manera at a essere fertu su ritziclagiu e cada malufaere finantziariu. Is paradisus fiscales, giai s'ischit, non servint solu pro fughire is impostas, ma servint a sa criminalidade organizada. Is bancas e is Borsas chi diant sighire custas cundutas (chi oe sunt sa pratica comuna de totu sa finantza mundiale), ant a essere «suspendidas» ora pro ora comente si faet normalmente cando b'at unu malu manigiu ind'un'asta pro unu iscopu ispeculativu. Is istrumentus finantziarius ispeculativus Over The Counter (comente a narrere aforas de su controllu istitutzionale) ant a depere essere postus foras de sa lè.
Est proibiu de dare agiudus pubricus a is bancas privadas. Su printzipiu de su “”troppu mannu pro fallire” depet essere decrarau illegale. Sa privatizatzione de is profetus e sa sotzializatzione de is perdidas est su cumandamentu de su sistema bancariu e sa cundenna dei is populus a essere isdorrobaus.
Totu custu (e galu meda ateras cosas) depet partire dae s'isterrida de una politica europea pro sa redistributzione de is redditus, pro su mediu de unu sistema fiscale giustu e cundivisu.
Custu cumportat s'abrogatzione de su fiscal compact, chi est sa punta prus arta de s'ingiustitzia e de sa fura de soberania. Ischimus ca custa prospetiva at a atobiare resistentzias accanidas e reatziones discumpostas. Sa Banca Tzentrale Europea ripitet a cada passu chi no s'agatat unu “pranu B” e ca s'at a sighire cun s'euro aici comente est. Si is cosas ant a protzedere in custa diretzione, at a bisongiare de costruere trintzeras pro si difendere, in sa forma de alleantzias europeas intra is Istadus prus fertus. Siat pro faere fronte a su disastru sotziale, siat pro s'avitare de bennere a pare, pro paragone, a una Germania chi – ispinta dae unu egoismu populista – si nd'essit dae s'euro pro contu suo, traghende cun segus unu arrogu de s'Europa acantzau a su carru suu. Custa diat essere una detzisione dramatica aberu, chi diat a signare non solu sa fine de unu ruolu europeu de sa Germania, ma fintzas sa prosperidade benidora propiu de sa Germania, cun dannus graes pro su populu tedescu e pro s'Europa intrea e cun cusseguentzias chentza mesura a livellu mundiale.
Est possibile una “retirada ordinada”, difensiva, dae su sistema de oe. Bisongiat a la otennere cun detzisione e ponende bene in contu is raportus de fortza.
B'at s'optzione de creare unu “eurosud”, chi permitat a Grecia, Italia, Ispagna, Portugallu, Frantza, aterus istadus “debiles” chi a oe sunt aforas de s'eurozona, de si bogare dae su corfu chi ddi iscudent, pro s'in prus in cunditziones de malu assentu allonghiau.
B'at s'optzione de trasformare s'euro in d'una moneda de contu internatzionale, boghende ddi sa natura de moneda mertze, e impitende is sistemas de clearing pro regulare is raportus de su cumertzu europeu e cussus intra sa zona euro e su sistema internatzionale.
B'at s'optzione de una intrada cuncordada de monedas natzionales chi si pongiant a fiancu de s'euro pro permitere de torra cumentzare s'interventu pubricu, favoressere sa dimanda locale e una fase de abiamentu nou de s'economia e sa sotziedade. Bi podent essere ateras optziones. S'at a depere isseperare in mesu de issas sa chi at a faere cadeliare cun prus pagu sacrifitziu is classes traballadoras, est a narrere sa parte manna de sa populatzione.
Totus prusaprestu non depimus iscadessere ca sa crisi de s'euro, a prus de is pecas “tecnicas” chi ant marcausa naschida sua, no est ateru che s'acradiadura de sa crisi de identidade de sa politica europea, aintro comente aforas.

Essire dae s'emergentzia
In custu cuadru, de duda manna, chi si acumpangiat a semper prus tensiones a s'iscala de su mundu, is populus europeus sunt lassaus solus in mesu de su badu. Su fallimentu de is tzeracus s'est mudende ind'una tragedia sotziale et, luego, in s'isderrocu de sa democratzia europea.
Bisongiat duncas chi cada ipotesi de emergentzia s'imbaret a s'apogiu populare de unu muntone de gente. Sa difesa de su traballu est su baluardu printzipale pro bardare s'intessidura de sa sotziedade e non lassare chi is meres universales potzant faere mudare sa crisi ind'una gherra intra disamparaus. Difendere su traballu, is investimentus, is impresas, chentza incarcare su redditu, bolet narrere minimare s'orariu mantenende a paris sa paga. Difendere s'intessidura sotziale e trubare is cunsumus cunforma a su megius bolet narrere fintzas – e non solu – faere naschere unu redditu de esistentzia.
A su momentu bisongiat pigare medius de lè e de finantzia chi permitant de dare prus podere a sa partecipatzione de is traballadores in su cumandu de s'atividade economica, e de is tzitadinus a aministrare is colletividades e is benes comunus, pro mediu de s'isvilupu de is formas cooperativas, de sotziu in partecipatzione, de partzidura de is profetus, de cunsortzius de impresas, de impresas postas in auto-gestione. Emanatzione de provedimentus ispetzificus de apretu chi diant facurtade a is traballadores de impresas in crisi de nde achirire sa gestione.
Atera leva de efetu deretu e de grandu valore istrategicu at a essere su rilantzu de sa massaria, sa fine de s'isfrutamentu ispeculativu de is terrinus curtivabiles, sa ricalificatzione de is padentes e s'insoro isterrimenta e difesa, acumpangiaus dae creditus agevolaus.
Proibimentu assolutu de impreare, in su territoriu de s'Unione, nemancu in forma isperimentale, is Organismus Mudaus Geneticamente, is diserbantes e contzimes chimicus, pro ddus cambiare cun produtus naturales.
B'at bisongiu de una politica energetica chi minimet sa dipendentzia dae aterus Istadus, chi contribuat a minimare su caentamentu globale, chi si realizet pro su mediu de investimentus mannus meda chi isvilupent sa chirca iscientifica, pro aumentare s'occupatzione, mescamente de is giovanus: custas sunt totus fainas chi ant siat unu valore istrategicu siat unu valore de manigiu de faere pro s'ora.
Si depent ponnere in movimentu risorsas mannas meda de tipu individuale e intelletuale a su postu de cussas finantziarias e cussas chi ant una mirada curtza solu pro s'economia. Sa richesa manna europea est sa cultura sua e su patrimoniu suu de professionalidades e de esperientzias, chi depent essere amparadas e postas a giuare a su bene comunu.
Su tempus de s'individuu, su chi s'est liberau dae su pesu de unu traballu inutile, pro cunsumus inutiles, depet essere indiritzau a sa borta de iscopus colletivus, mutualisticus, de solidariedade. Est a faere intrare un'iscala noa de valores in cada logu chi siat un'iscola de cultura e de intelletu.
Est a nde torrare su sistema de is media, de sa comunicatzione, de s'informatzione in manus democraticas e pubricas. Is unicas chi podent agiudare milliones de pessones, isuladas e trobeidas dae sa manipulatzione, a si fughire dae su cumandu de su cunsumu e a torrare a pensare dende importantzia po primu a sa cunviventzia tzivile, a sa solidariedade e a sa giustitzia.

Una fase costituente noa
Su 2014 at a detzidere meda pro su destinu dei is populus europeus. Is chi ant iscritu custu Manifestu cussiderant duncas fundamentale cumentzare dae deretu unu protzessu costituente pro s'Europa noa.
Custa Europa dd'ant pinnigada a sa chi tzerriant governance, su lumene pro una genia de istrumentus fatus pro ispropiare sa soberania de is Istadus. E custus ddus ant postus asuta de su controllu de is sistemas bancarius internatzionales e sunt istaus assugetaus a su ricatu de depidus pubricus, ammanniaus cun artifitziu, chi non sunt prus capatzus de controllare. Is Istadus sunt istaus trasformaus in stakeholders sutapostus. E custus, in agiunta, essende mermus de una alleantzia militare chi non podiant controllare, sunt istaus colonizaus a duas bias. O si segant is cadenas de sa subordinatzione, o custa Europa at a essere impoberida e tragada a abbenturas militares e neocoloniales chi andant meda contras de is interessus suus de protagonista mannu, e contras is interessus de is populus e de sa democratzia in generale.
Is autores de custu manifestu si proponent de faer ammadurare unu motu contrariu a dannu de custu atacu, e pensant chi pro custu siat essentziale dare vida cantu prima a unu protzessu costitutzionale pro una Europa Noa.
Pro custas resones is istitutziones europeas de oe no ant a podere essere is unicus atores politicus e giuridicus de unu protzessu chi depet promovere una Costitutzione europea noa. In custu protzessu nou ant a depere essere atores detzisivus is sotziedades tziviles, is populus europeus.
S'unica istitutzione europea de oe chi lasset in parte rupire is preguntas autenticas de sa democratzia est su Parlamentu Europeu. Su rennou de s'Assemblea chi s'at a tennere cun is eletziones de su 2014 est una occasione fundamentale de acabidare.
Is chi ant iscritu su Manifestu invitant apretadamente totus is fortzas politicas chi si presentant in is eletziones, e chi cuncordent cun sa sustantzia de is printzipius e is proponimentus espostus fintzas a custu mamentu, a fundare unu coordinamentu transnatzionale pro faere arribare a su Parlamentu uno grupu mannu de parlamentares chi bogiant leare custa prataforma a Bruxelles e Strasburgu.
In su matessi tempus si faet sa ura bona pro chi nascat unu “Forum Sotziale pro sa Costituente Europea”, organizatzione transnatzionale chi tzerriet tzitadinus, grupus, sotzius, comitaus, fortzas politicas, rapresentantes istitutzionales, chi si cunvochet dae sese pro definire, ind'una prima fase, is printzipius a is cales diat a depere pigare ispiratzione sa Costitutzione Europea benidora e chi promovat totus is medius, in sa sotziedade, in politica, in is media, pro imponnere custas propostas a su dibatu pubricu europeu.
Is leaders europeus ant costruiu fintzas a custu mamentu una parabula costitutzionale contras sa voluntade de is populus, e s'efetu chi est benniu pro primu dae custu est chi si isdorrochet e si aterret su progetu de paghe europeu. Ant faddiu in su spetu de sa legitimitade e in su de sa democratzia, e aici ant fatu sa crisi prus grae. Is provedimentus de urgentzia sunt istaus pigaus chentza acordu perunu de su populu.
In medas casus a is populus no dd'ant lassau narrere su chi pensabant. Si sunt pensende e preparende in totu s'Europa is medius de repressione sicomente tenent su spetu de bidere sotziedades inchietas meda. Ant creau unu corpus militarizau europeu de polima, “Eurogendfor”, autorizau a intervennere in cadaunu de is Istadus mermus, e custa est sa prova de cantu forte siat sa voluntade de is poderes europeus de andare a sa luta sotziale cun sa violentzia.
Eurogendfor est a dd'iscontzare.
Dae custas leaderships de oe sunt benende a fora ganas de riforma de is trataus chi sunt galu prus imponidoras, e pro peruna de issas si bolet carculare su giuditziu populare. Nois naramus ca riformas de custa importantzia no si podent detzidere chentza su cunsensu de is populus e ca mancunu Istadu podet essere vinculau a detzisiones chi non cundividet.
Non s'at a depere ripitere sa situatzione chi, cando is populu europeus ant podiu votare cun referendum, si sunt acataus ainnantis de testus de chentinas de paginas, iscritas dae lobbystas ind'unu limbagiu chi podiant cumprendere solu is ispetzialistas. Detzisiones de importantzia a mannaria continentale sunt istadas dibatidas cun tropu cufusione, in manera medas bias imboddicosa, chentza respiru europeu. O non sunt istadas dibatidas mancu pro nudda.
Is normas costitutzionales depent essere cun limbagiu craru. Is populus de Europa depent podere detzidere supra de testus chi si potzant cumprendere e chi permitant de seberare in mesu a optziones craras.
Su logu istitutzionale chi semus proponende depet essere capatzu de incluere, de rapresentare, de tennere una bilantzadura bona de is istitutziones: est una Cunventzione preliminare, inue siant rapresentaus is parlamentus natzionales e s'europeu, is rapresentantes de is sotziedades tziviles, e inue pighent parte fintzas is cabus de Istadu e de guvernu e de sa Cumissione europea. S'assemblea aici costituida at a tennere su compitu de cumponnere una decraratzione subra is printzipius.
Sa decraratzione asubra de is printzipius fundamentales diat depere inditare is poderes cuntzedius a s'Unione, e definire is printzipius de rapresentanzia aintro de is istitutziones europeas, paris cun is regulas de votu.
A cussu puntu cada Istadu mermu at a podere atzetare o rebusare sa carta de is printzipius fundamentales cunforma a sa Costitutzione sua. Is eletores ant a depere podere eligere is rapresentantes natzionales suus aintro de sa segunda Conventzione chi – cumentzende de is printzipius de base – at a iscriere su testu finale. Solu in custa manera is detzisiones ant a essere legitimadas. Fintzas a custu mamentu s'est fatu su cuntrariu o totu atera cosa.
Sa segunda fase de sa cunventzione no at a podere bortulare is printzipius fundamentales. At a depere duncas sutaponnere su testu a una corte costitutzionale ispetziale chi at a valutare sa cunformidade giuridica.
Su testu finale, chi at a bessire dae sa Cunventzione, ata a depere essere aprovau cun referendum populares dae totus is Istadus mermus.
De custu caminu no s'ischit dae cust'ora chi tengiat una bessida sola. Ma intertantu is chi ant iscritu su Manifestu indicant unus ingitus chi torrant bonus pro unu cuntzetu istitutzionale nou de s'Europa benidora.
Sa Cumissione Europea, chi est sa sintesi de is peius bisuras de sa tecnocratzia e de su lobbysmu, at a depere essere abolida.
Su Cunsigiu Europeu e su Cunsigiu de is Ministrus Europeus ant a depere cunvergere tot'ind'una Istitutzione europea pro is materias de calidade comunitaria (Politica Estera e Difesa e Segurantzia Comuna).
Sa prus parte de is materias chi in custu mamentu cumpetent a su Cunsigiu de is Ministrus Europeus ant a depere torrare in su surcu de is Istadus natzionales o de su Parlamentu Europeu.
Comente benit dae su chi amus naradu, si cunsiderat chi non totus is populus de s'Unione Europea ant a bollere sighire a nde essere parte.  Opuru chi bi nd'ant a essere chi ant a isseperare una impasada pro cunsiverare mengius is cosas, segundu is netzessidades e is impedus chi podent pensare chi no siant in s'interessu insoro, o chi diant resurtare incumpatibiles cun sa Costitutzione insoro.
Su tratau at a balere solu intra partes chi sunt de acordiu, ma at a depere permitere a is partes chi no sunt de acordiu (o chi sunt de acordiu solu in parte) de pigare parte a totus is atividades in is terrinus inue si lompet a ispartzire una visione comuna.
Nois credimus ind'una Europa de solidariedade, policentrica, integrada, paghiosa, chi traballet pro binchere is diferentzias economicas e sotziales chi si portat aintro. S'Europa nostra at a depere tennere unu guvernu democraticu e una Banca Tzentrale chi fatzat sa politica de is guvernus e no a su contrariu. Is Istadus chi detzident de nde faere parte non bolent cunsideraus comente atzionistas de minoria de una impresa. Issus sunt Istadus suberanus chi delegant parte de sa soberania insoro petzi a unu livellu de guvernu prus asupra chi at a essere ateretantu democraticu che a is guvernus chi tenet de coordinare.
Imbetzes de sa NATO coment'est in custu tempus, at a bisongiare unu esertzitu europeu, bastu chi sa faina sua non siat sa de si ch'intrare ind'una gherra globale, ma siat sa de sa difesa de is territorius de is Istadus de s'Unione, in casu chi bi siat una minetza locale tzerta e chi at a depere essere orientau, pro su restu, a prevennere e faere fronte a is minetzas beras e reales chi ant a podere ferrere is populatziones in casu de desacatus naturales de cada genia e de emergentzias umaniatarias: chi sunt is unicas minetzas reales de su tempus de oe e de su benidore. Unu esertzitu europeu chi, propiu pro is resones chi amus narau, bolet chi torret a formas de leva natzionale de obrigu. Solu apustis de sa costitutzione de unu esertzitu europeu autonomu s'ant a cumentzare negotziaus cun is mermus de sa NATO chi abarrant e cun sa Russia pro creare unu sistema nou de segurantzia continentale.
Su Parlamentu Europeu depet diventare s'organu democraticu tzentrale de su sistema istitutzionale europeu, su logu inue si pigant is detzisiones politicas fundamentales. Prus ainnantis, apustis de una transitzione de 5 annus, su Parlamentu Europeu depet podere espressare inderetura (e s'in casu ddi depet podere bogare sa fidutzia) a su Guvernu europeu.

In accabbu.
Nois pensamus chi solu una Europa democratica potzat essere unu de is grofales de sa cunviventzia paghiosa in su mundu multipolare de su seculu XXI.
Pro podere ispinnigare unu ruolu de paghe e de distensione s'Europa Noa at a depere essere forte e autonoma in is detzisiones suas. S'ischema anemigus/amigus chi aiat sinnau sa Gherra Frida est giai superau. S'Europa Noa, aici caraterizada, anemigus non nde tenet.
Su primu compitu suu at a essere de agiudare sa naschida de amistades chi durent, cooperatziones istrategicas a 360 gradus, ca una calesisiat gherra globale at a essere sa fine de s'umanidade.
Is Istadus Unius, de alleau-amparadore privilegiau, su chi sunt istaus, depent diventare amigus ind'una alleantzia noa a paris livellu cun s'Unione Europea.
Sa Russia – chi tenet bisongiu de s'Europa, e chi, mancari cun regimes politicus diferentes, esta giai cullegada meda cun s'Europa – est su bighinu de domo chi est pretzisu a tennere comente amigu. A issa s'Europa dda depet biere comente a unu partner istrategicu, chi est una parte prena de sa segurantzia europea, chi non si podet dividire.
Sa Cina e s'India sunt is protagonistas pro binchere sa crisi epocale inue s'acatat su praneta. Chentza de issas, mancuna solutzione at a essere realistica. Sete milliardus de individuus tenent su deretu a unu usu giustu de is risorsas iscaitzas. A totu custu non b'at alternativa, si pensamus a unu tempus benidore in paghe.
Custa est s'unica TINA (There Is No Alternative) chi connoschimus. Su contrariu est solu su de ammaniare sa gherra.


----------------------------------
Iscritura finale de: Giulietto Chiesa (giornalista e iscritore, presidente de Alternativa), Agostino C. Alciator (diplomaticu, responsabile relatziones esteras de Alternativa), Bruno Amoroso (economista, presidente Centro studi Federico Caffè), Nando Ioppolo (abogau e economista, Circolo degli Scipioni).
Ant contribuiu: Pino Cabras, Francesco Caudullo, Alberto Conti, Margherita Furlan, Daniele Mallamaci, Simone Santini, Fabrizio Tomadoni.
Ant partitzipau: Gilberto Borzini, Gian Paolo Calchi Novati, Pier Francesco De Iulio, Laura Di Lucia Colletti, Roberto Germano, Giampiero Obiso, Orazio Parisotto, Alessandra Pisa, Roberto Quaglia, Ivano Spano.